Rozprawa doktorska pt. "Phylogeny and diversity of deep-sea crustaceans of the family Typhlotanaidae Sieg, 1984 (Tanaidacea: Crustacea)" dotyczyła jednego z najsłabiej poznanych środowisk na Ziemi – głębin oceanicznych. Choć przez lata uważano je za niemal pozbawione życia, dziś wiemy, że kryją ogromną, wciąż niedostatecznie opisaną różnorodność biologiczną.
Przedmiotem dociekań badaczki były głębokowodne skorupiaki z rodziny Typhlotanaidae, stanowiące ważny element fauny dna oceanicznego. Praca opiera się na materiale ponad 11 tysięcy osobników z kolekcji muzealnych i międzynarodowych wypraw naukowych. Zaproponowałam istotne zmiany w systematyce tej rodziny, porządkując jej relacje ewolucyjne na podstawie analiz morfologicznych i molekularnych.
W trakcie powstania pracy doktorskiej, naukowczyni opisała 26 nowych gatunków, 15 nowych rodzajów, trzy nowe podrodziny, trzy nowe rodziny i redefiniowałam jedną podrodzinę. W wyniku prezentowanych badań liczba Paratanaoidea zwiększyła się o 3%, a liczba głębokowodnych rodzin Tanaidacea o 16%.
Badania wykazały także, że rozmieszczenie tych organizmów jest ściśle związane z topografią dna i czynnikami środowiskowymi, takimi jak temperatura. Wyniki mają znaczenie nie tylko dla poznania ewolucji głębinowych skorupiaków, lecz również dla lepszego zrozumienia funkcjonowania i wrażliwości ekosystemów głębokowodnych w obliczu zmian klimatycznych i planowanej eksploatacji zasobów dna oceanicznego, m. in. górnictwa głębinowego.
To praca, która w istotny sposób poszerza naszą wiedzę o różnorodności i ewolucji życia w głębinach mórz i oceanów.
Materiały i zdjęcia: dr Martę Gellert (Katedra Zoologii Bezkręgowców i Hydrobiologii, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska UŁ)
Redakcja: Mateusz Kowalski (Centrum Promocji, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska UŁ)
